Weekly Mints #99 WhatsAppjemenou?

3–5 minuten leestijd

 

In 2014 vreesden we even dat WhatsApp na de overname door Facebook niet zo heel zelfstandig verder zou gaan. Oprichter Jan Koum drukte de vrees meteen de kop in met zijn verhaal dat respect voor privacy bij WhatsApp in het DNA zit. Zelfs Mark Zuckerberg zei geen plannen te hebben om de data van WhatsApp te gebruiken. We konden met een gerust hart verder WhatsAppen. Tot afgelopen donderdag.

Er kan veel veranderen in 2 jaar

Of zoals het artikel van Peter Kafka in Recode kopte “Four years and $22 billion later, WhatsApp hass decided ads aren’t awful, after all” met de overigens minstens zo duidelijke ondertitel:

“First rule about being bought by an advertising company: You’re probably going to end up selling advertising.”

Kafka haalt ook een paar ‘pikante’ uitspraken van WhatsApp aan sinds haar oprichting in 2012, zoals deze:

2012 WhatsApp: We don’t sell ads because ads are bad.

Een echte mustread aangezien Kafka meer interessante uitspraken deelt en verwijst naar minstens zo interessante artikelen.

Snel naar afgelopen donderdag

Toen druppelde de berichten en artikelen binnen van mensen die de nieuwe privacy voorwaarden van WhatsApp langs hadden zien komen en geaccepteerd hadden. En zoals velen van ons dat doen, als je een dienst veel en graag gebruikt, geloof je de algemene voorwaarden om een of andere duistere manier wel. Of je hebt het idee dat je anders compleet verloren bent omdat je het product of dienst dan niet meer kunt gebruiken. Wat de reden ook is, verstandig is het natuurlijk niet.

Wat gebeurde er?

Als je WhatsApp opende kreeg je een pop-up te zien dat er nieuwe voorwaarden waren. In deze nieuwe privacy voorwaarden staat dat WhatsApp ‘bepaalde informatie’ gaat delen met moederlief Facebook. Wat die ‘bepaalde informatie’ is? Het gaat onder andere om telefoonnummers van gebruikers (of je vrienden daar ook bij zitten is mij niet helemaal duidelijk maar het zou me niets verbazen), het laatste moment waarop je WhatsApp hebt gebruikt en informatie over de telefoon waar je WhatsApp op geïnstalleerd hebt. En last maar zeker niet least: bedrijven kunnen je, als je klant bent, in de toekomst berichten sturen. Wat? Ze  hadden toch gezegd (beloofd waag ik mij niet eens aan) geen advertenties?

Help ik heb op akkoord gedrukt!

Gelukkig is er dan nog geen man (of vrouw) overboord. Als je binnen 30 dagen je keuze verandert. Veel Twitteraars verwezen naar het artikel van iCulture  waarin haarfijn uitgelegd wordt hoe je de toestemming voor het delen van je gegevens intrekt. Als je binnen 30 dagen na je ‘ja doe maar’ naar instellingen gaat, kan je je keuze eenmalig veranderen. Gered, voor the time being.

Ik ben het zat, dan maar geen Whatsapp

Maar wat dan? Al je vrienden zitten er. Hoe zorg je ervoor dat je vrienden en andere belangrijke contacten overstappen naar een andere messenger? Dat lukte ook niet bij de overname door Facebook in 2014. Misschien maar terug naar good old SMS? Dat heeft iedereen en is tegenwoordig bij de meeste providers nog gratis ook. Of je bekijkt de lijst met privacyvriendelijke alternatieven die Bits of Freedom eerder maakten en die ik weer tegenkwam via @marcoderksen. Als je per se een messenger wilt gebruiken dan lijkt Signal de beste optie.

Ik ga voorlopig gewoon lekker voor SMS, de providers zijn natuurlijk ook niet te vertrouwen, maar heel veel andere opties zijn er niet.  Maar zoals Reinier Kist in zijn artikel ‘Facebook hoopt goudmijn Whatsapp te ontginnen’ concludeert, waarin hij 4 vragen over de privacyvoorwaarden behandelt, zal er niet veel veranderen.

De 4de vraag is namelijk wat gebruikers van de koerswijzing van Whatsapp vinden:

“Toen Facebook WhatsApp overnam kondigden tal van mensen aan over te stappen op alternatieve berichtenapps, uit vrees voor inbreuk op hun privacy. De cijfers schetsen een ander beeld: in twee jaar tijd is het aantal gebruikers ruim verdubbeld. Opnieuw roepen geschrokken gebruikers op WhatsApp „de deur uit te gooien”. Of de gemiddelde gebruiker de privacybezwaren echt zo zwaar vindt wegen, is nog maar de vraag.”